ΔΙΣΤΟΜΟ 10 ΙΟΥΝΙΟΥ 1944 ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΓΥΡΗ

Π.Ε.Ε.Α - ΠΡΙΝ ΑΠΟ 70 ΧΡΟΝΙΑ- ΒΙΝΙΑΝΗ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ

Στις 10 Μαρτίου του 1944 ιδρύεται με πρωτοβουλία του ΕΑΜ στη Βίνιανη της Ευρυτανίας η Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης γνωστή και ως Κυβέρνηση του Βουνού.

Από αριστερά:

Κ. Γαβριηλίδης, Στ. Χατζήμπεης, Άγγελος Αγγελόπουλος, Στρατηγός Μανώλης Μάντακας, Γιώργ. Σιάντος, Πέτρος Κόκκαλης, Αλεξ. Σβώλος, Ιωακείμ Κοζάνης, Ευρ. Μπακιρτζής, Ηλίας Τσιριμώκος και Νίκος Ασκούτσης.

             

ΕΠΕΤΕΙΟΣ

Στις 23 Φεβρουαρίου 1943 πριν από 69 χρόνια, ιδρύθηκε η Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων.

Ιδρύθηκε από αντιπροσώπους πολιτικών και αντιστασιακών οργανώσεων νέων της εποχής (Αγροτική Νεολαία Ελλάδος, Ενιαία Εθνικοαπελευθερωτική Εργατοϋπαλληλική Νεολαία, Ενιαία Μαθητική Νεολαία, Ένωση Νέων Αγωνιστών Ρούμελης, Θεσσαλικός Ιερός Λόχος, Λαϊκή Επαναστατική Νεολαία, Λεύτερη Νέα, Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδος, Σοσιαλιστική Επαναστατική Πρωτοπορία Ελλάδος, Φιλική Εταιρεία Νέων, Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο Νέων ΕΑΜΝ Μακεδονίας, Πελοποννήσου και Εθνικό Συμβούλιο των φίλων της νέας γενιάς), οι οποίοι αποφάσισαν τη διάλυση όλων των παραπάνω οργανώσεων και τη συγχώνευσή τους στην ΕΠΟΝ που τέθηκε υπό την καθοδήγηση της ΠΕΕΑ και του ΕΑΜ.

Σκοποί της ΕΠΟΝ αναφέρονταν στο ιδρυτικό κείμενό της:

* Η εθνική απελευθέρωση με βάση την ακεραιότητα της Ελλάδας.

* Η εξόντωση του φασισμού και η αποκατάσταση της λαϊκής κυριαρχίας .

* Η καταπολέμηση των ιμπεριαλιστικών πολέμων και η υπεράσπιση της ειρήνης με βάση την αρχή της αυτοδιάθεσης των λαών.

* Η υπεράσπιση των οικονομικών, πολιτικών, εκπολιτιστικών και μορφωτικών δικαιωμάτων και επιδιώξεων της νέας γενιάς.

Με τη χρυσή της νιότης πανοπλία

Το θάρρος, την ορμή, τη λεβεντιά,
Πετάμε στον αγώνα, στη θυσία
Για την Ελλάδα, για τη λευτεριά.

Καμαρωτά, χαρούμενα τα νιάτα
σαν σε χορό βαδίζουν πάντα μπρός,
φλόγα, ζωή και θέληση γεμάτα
κι είναι το πέρασμά τους όλο φως.

Τα νιάτα είμαστε μεις, της γης η ελπίδα,
άλλοι του π' αντίκρυ μας θα σταθεί,
μελίσσι από τη κάθε μια πατρίδα,
κινάμε να λυτρώσουμε τη γη.

Για μια ζωή ελεύθερη κι' ωραία,
απλώνουμε της νιότης τα φτερά,
μια πλάση ονειρευτή, μια πλάση νέα
τα μπράτσα μας να χτίσουν τα γερά.

Καμαρωτά, χαρούμενα τα νιάτα
σαν σε χορό βαδίζουν πάντα μπρός,
φλόγα, ζωή και θέληση γεμάτα
κι είναι το πέρασμά τους όλο φως.

Στο φράκτη της σκλαβιάς το πέρασμά μας
μια καταλύτρα θάν' νεροσυρμή, το δίκηο,
η λευτεριά για σύνθημά μας
ποιος θα μας αντικόψει την ορμή.

Των ταπεινών τον πόνο και την θλίψη
του σκλάβου τη βαθειά την οιμωγή,
από τη γη μας θέλουμε να λείψει
για να γένει χιλιόμορφη η ζωή.

Καμαρωτά, χαρούμενα τα νιάτα
σαν σε χορό βαδίζουν πάντα μπρός,
φλόγα, ζωή και θέληση γεμάτα
κι είναι το πέρασμά τους όλο φως.

Ο ύμνος της ΕΠΟΝ γράφτηκε το '43 σε στίχους Σοφίας Μαυροειδή - Παπαδάκη και μουσική του Αλέκου Ξένου. Αργότερα μελοποιήθηκε και τραγουδήθηκε αλλιώτικα σε κάθε περιοχή. Στην Αθήνα η μουσική ήταν του Φοίβου Ανωγειανάκη.

ΕΠΕΤΕΙΟΣ

Σαν σήμερα πριν από 70 χρόνια ιδρύθηκε η κορυφαία και μαζικότερη αντιστασιακή οργάνωση του Ελληνικού λαού κατά την περίοδο της κατοχής, το ΕΑΜ.

Τραγουδά η Μαρία Δημητριάδη με χορωδία.

Ενορχήστρωση: Θάνος Μικρούτσικος.

Δείτε επίσης: Το 3ο επεισόδιο της σειράς «ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ» από το ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ όπου παρουσιάζεται το αντιστασιακό κύμα που κατακλύζει τις τρεις ζώνες κατοχής (γερμανική, ιταλική και βουλγαρική), την περίοδο του 1941, και ενώ είναι γεγονός η γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση (Ιούνιος 1941). Γίνεται αντιπροσωπευτική παρουσίαση όλου του φάσματος των σημαντικότερων αντιστασιακών οργανώσεων που έδρασαν την περίοδο αυτή και που θα αναλάβουν ακόμα πιο ενεργό ρόλο το 1942, έτος κατά το οποίο το αντάρτικο οργανώνεται και ο ένοπλος αγώνας του επισημοποιείται. Κυριότερες θα αναδειχθούν το «Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο» (ΕΑΜ) και ο «Εθνικός Δημοκρατικός Ελληνικός Σύνδεσμος» (ΕΔΕΣ), ενώ αναφέρεται η δράση της «Εθνικής Αλληλεγγύης», της «Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιζομένων Νέων» (ΠΕΑΝ), που θα προβεί στην ανατίναξη των γραφείων της ναζιστικής «Εθνικής Σοσιαλιστικής Πατριωτικής Οργάνωσης» (ΕΣΠΟ), των τοπικών οργανώσεων ανά τη χώρα και των νεολαιών. Γίνονται αναφορές στην εμπλοκή της τοπικής οργάνωσης του Κομμουνιστικού Κόμματος στα δραματικά γεγονότα της βουλγαροκρατούμενης Δράμας (28-29 Σεπτεμβρίου 1941), και στη συνεισφορά των οργανώσεων στις αντικατοχικές διαδηλώσεις και στη γενικότερη αφύπνιση του ελληνικού λαού. Τις κινηματογραφημένες συνεντεύξεις των πρωταγωνιστών συνοδεύει πλούσιο φωτογραφικό μελών των αντάρτικων ομάδων αλλά και της τρομοκρατίας εναντίον των Ελλήνων στη Δράμα.

Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης.

Μουσική: Μάνος Λοΐζος.

Πρώτη εκτέλεση: Μάνος Λοΐζος, «ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ», 1974.

Άλλες ερμηνείες: Βασίλης Παπακωνσταντίνου / Χαρούλα Αλεξίου.

Το ακορντεόν

Στη γειτονιά μου την παλιά είχα ένα φίλο

που ήξερε και έπαιζε τ' ακορντεόν

όταν τραγούδαγε φτυστός ήταν ο ήλιος

φωτιές στα χέρια του άναβε τ' ακορντεόν.

Μα ένα βράδυ σκοτεινό σαν όλα τ' άλλα

κράταγε τσίλιες παίζοντας ακορντεόν

φασιστικά καμιόνια στάθηκαν στη μάντρα

και μια ριπή σταμάτησε τ' ακορντεόν.

Τ' αρχινισμένο σύνθημα πάντα μου μένει

όποτε ακούω από τότε ακορντεόν

κι έχει σαν στάμπα τη ζωή μου σημαδέψει

δε θα περάσει ο φασισμός.

________________________________________________________________

Προσθήκη 28.9.2011:

Αναδημοσίευση για το ίδιο θέμα από το ιστολόγιο: ΣΚΑΚΙ ΣΤΑ ΔΥΤΙΚΑ

70 Χρόνια Ε.Α.Μ.

Aπό τα τέλη Ιουνίου του 1941 η Κεντρική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (ΚΚΕ) συναντήθηκε, προκειμένου να καθορίσει τη στάση της απέναντι στην εσωτερική κατάσταση της χώρας και στην επίθεση της ναζιστικής Γερμανίας στη Σοβιετική Ένωση. Η επίσημη απόφαση διακήρυττε τη βούληση του κόμματος να συμβάλει στην ήττα των φασιστικών δυνάμεων μέσω της συνεργασίας με άλλα κόμματα και ομάδες της αριστεράς και μέσω της συγκρότησης ενιαίου πολιτικού και στρατιωτικού μετώπου εναντίον των δυνάμεων Κατοχής.

Έτσι σ' ένα απλό σπίτι στο κέντρο της Αθήνας, στις 27 Σεπτέμβρη του 1941, ιδρύεται το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο, με πρωτοβουλία του ΚΚΕ. Είχαν κληθεί τότε όλα τα κόμματα, αλλά - εκτός του ΚΚΕ - μόνον η Ενωση Λαϊκής Δημοκρατίας, το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδος και το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδας υπέγραψαν το Ιδρυτικό του ΕΑΜ. Το ΕΑΜ, με την ίδρυσή του, έδωσε φτερά στο σκλαβωμένο λαό. Το ΕΑΜ προβλήθηκε ως σημείο αναφοράς για όλους τους Έλληνες στην κοινή προσπάθεια για τη μάχη ενάντια στον Αξονα. Σύντομα, το ΕΑΜ προχώρησε στη δημιουργία σειράς άλλων οργανώσεων με πιο καθορισμένο εύρος: το ΕΕΑΜ (Εργατικό Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο), την ΕΠΟΝ (Ενιαία Πανελλήνια Οργάνωση Νέων) και τέλος, το Δεκέμβριο του 1941, τον ΕΛΑΣ (Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός), ως στρατιωτικό σκέλος του ΕΑΜ. Ως τα μέσα του 1942, ο ΕΛΑΣ είχε ήδη συστήσει ομάδες δράσης στα βουνά της ελληνικής επικράτειας και οργάνωνε τις πρώτες αντιστασιακές επιχειρήσεις εναντίον των γερμανικών δυνάμεων.

Τα μηνύματα για επιβίωση - απελευθέρωση του έθνους μας, απ' τον ξένο ζυγό, η απόκτηση της πλήρους ανεξαρτησίας της χώρας μας - με λαϊκή κυριαρχία, βρήκαν απήχηση, όχι μόνο στην τεράστια πλειοψηφία της εργατικής τάξης, των φτωχών αγροτών - της κατεστραμμένης μεσαίας τάξης, αλλά και σε «φωτισμένους αστούς» πατριώτες, κληρικούς κλπ. και αποκτούσαν έτσι παλλαϊκό χαρακτήρα.

Το πατριωτικό πρόγραμμα του ΕΑΜ γίνεται το κέντρο πολιτικής έκφρασης. Οι αποφάσεις, εκκλήσεις, προκηρύξεις, ανακοινώσεις, ενάντια στη γερμανική κατοχή, αγκάλιασαν κάθε ηλικία. Ο αριθμός των μελών της ΕΠΟΝ, σύμφωνα με τον ανταποκριτή του «Nation» Μάικλ Κλαρκ, υπολογίζονταν σε 500.000. Ο Αντονι Ιντεν απέδιδε στο ΕΑΜ την υποστήριξη του 80% του ελληνικού λαού. Οι «Τάιμς» του Λονδίνου τού απέδιδαν το 91%. Αλλά και απ' την Αλεξάνδρεια, το Κάιρο της Αιγύπτου, απλοί φαντάροι, αξιωματικοί, ναύτες του ναυτικού στρατού, υποστήριζαν τη βάση μιας καθολικής εξέγερσης. Οι οργανώσεις του ΕΑΜ (ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ, ΕΛΑΝ), με τη δράση τους, έγραψαν ιστορία. Οι διαδηλώσεις, οι γενικές απεργίες στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη εμπόδισαν τις επιστρατεύσεις δουλεργατών στη Γερμανία. Σταμάτησαν τη στρατολόγηση για το γερμανικό στρατό. Οργάνωσε συσσίτια και έδωσε ψωμί στο φτωχό λαό: «ΕΑΜ, ΕΑΜ, ΕΑΜ, ΕΑΜ φωνή λαού που φτάνει ως τ' άστρα τ' ουρανού».

Σήμερα είναι και πάλι επιτακτική η ανάγκη ενός μετώπου ενάντια στη σύγχρονη σκλαβιά που πάνε να μας επιβάλλουν. Πρέπει όλοι να αντισταθούμε, ο καθένας με τον τρόπο του, ώστε να μην επιτρέψουμε σε κανέναν να υποδουλώσει εμάς τα παιδιά μας αλλά και τις επόμενες γενεές. Ένα πράγμα χρειάζεται να σκεφτούμε. Την αξιοπρέπειά μας και την αξιοπρέπεια των παιδιών μας.

ΜΙΚΗΣ: ΠΑΘΟΣ, ΟΡΓΗ & ΑΗΔΙΑ

 Όποιος αισθάνεται έτσι, άς αναδημοσιεύσει στο ιστολόγιό του την συνέντευξη του Μίκη Θεοδωράκη  που έδωσε στο  κανάλι "ΑΝΤ" στις 5.4.2011. 
Πάντως δεν θα μπορούσε να λείπει από αυτό το ιστολόγιο:

ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΔΕΙΣ

Σου είπαν ψέμματα πολλά,
ψέμματα σήμερα σου λένε ξανά
κι αύριο ψέμματα ξανά θα σου πουν,
ψέμματα σου λένε οι εχθροί σου
μα κι οι φίλοι σου, σου κρύβουν την αλήθεια.

Ψεύτικη δόξα σου τάζουν οι ψεύτες
μα κι οι φίλοι σου με ψεύτικες αλήθειες σε κοιμίζουν,
πού πας με ψεύτικα όνειρα;
πού πας με ψεύτικα όνειρα;

Καιρός να σταματήσεις,
καιρός να τραγουδήσεις,
καιρός να κλάψεις και να πονέσεις,
καιρός να δεις.

Στίχοι και Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Τραγούδι: Αντώνης Καλογιάννης και Μαρία Φαραντούρη

Από τα "Τραγούδια του Ανδρέα", 1968

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

Η ανάρτηση μας αυτή (έστω και με καθυστέρηση λίγων ημερών αφού αυτό τον καιρό η σύνδεση μας με το Internet είναι προβληματική) είναι για να τιμήσουμε τον ηρωϊκό αγώνα και την νίκη των Ελλήνων στον ΕλληνοΙταλικό πόλεμο με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 70 χρόνων από αυτόν, αλλά και ουσιαστικά την έναρξη της ηρωϊκής αντίστασης του Ελληνικού λαού κατά των  κατακτητών.

ΑΣΜΑ ΗΡΩΪΚΟ ΚΑΙ ΠΕΝΘΙΜΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΑΜΕΝΟ ΑΝΘΥΠΟΛΟΧΑΓΟ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ

ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΣΑΡΑΝΤΑΚΟΥ:

Το άρθρο αυτό του Δημήτρη Σαραντάκου, δημοσιεύτηκε χτες, 6.7.2010, στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ της Μυτιλήνης:

Σε παλαιότερα σημειώματά μου στο «Εμπρός» είχα γράψει πως το πρώτο μέλημα όσων πλήττονται από την κρίση, δηλαδή της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, είναι να αντισταθούν σ’ αυτήν και σε εκείνους που την προκάλεσαν. Το είπα μέλημα και όχι «καθήκον», γιατί δε θέλω να μεταχειριστώ έναν όρο που παραπέμπει σε άλλους καιρούς. Είχα μάλιστα προτείνει πως το πρώτο βήμα σ’ αυτήν την πορεία αντίστασης θα έπρεπε να αρχίζει με την αποδοκιμασία, την πρόγκα και το ξεφώνημα των πρωταιτίων.

Φυσικά δεν έχω την πετριά πως θα μπορούσα, εγώ ο ελάχιστος, αρθρογραφώντας σε μιαν επαρχιακή εφημερίδα να καθοδηγήσω τα πλήθη σε όλη την Ελλάδα. Εκτός του ότι έχω, εδώ και δεκαετίες, απαρνηθεί κάθε είδους καθοδήγηση, δεν φιλοδοξώ τις δάφνες εκείνου του αρθρογράφου της αθηναϊκής εφημερίδας του 1904, που σε μνημειώδες άρθρο του επιγραφόμενο «δεξιότερα Κουροπάτκιν», έκανε υποδείξεις και έδινε συμβουλές… στον αρχιστράτηγο του ρωσικού στρατού για το πώς έπρεπε να αντιμετωπίσει τους Ιάπωνες, στον ρωσοϊαπωνικό πόλεμο. Εκτός αυτού λοιπόν, βλέπω πως αυτό το πρώτο βήμα άρχισε να γίνεται.

Φαίνεται πως, γράφοντας αυτά, τα περί πρόγκας και ξεφωνήματος, έπιασα το πνεύμα του κόσμου, γιατί με ικανοποίηση βλέπω αυτές τις μέρες πως παντού: σε εγκαίνια έργων, σε τελετές έναρξης ή λήξης συνεδρίων, σε αίθουσες διδασκαλίας, γενικώς όπου εμφανίζονται εκπρόσωποι των νυν ή των τέως κυβερνώντων, να αποδοκιμάζονται έντονα από το κοινό, σε σημείο να έχουν ματαιώσει πολλές εμφανίσεις τους. Καλό σημάδι αυτό. Πριν τους κλείσει η Δικαιοσύνη στη φυλακή, που κι αυτό θα γίνει κάποτε, θα κλειστούν μόνοι τους στο σπίτι τους.
Το δεύτερο βήμα στην πορεία της αντίστασης είναι η προσφυγή στους νόμους. Ήδη διαπρεπείς νομομαθείς και έγκυροι συνταγματολόγοι έχουν επισημάνει πως όλα σχεδόν τα νομοθετήματα, που ψηφίστηκαν ή ετοιμάζονται να ψηφιστούν από την Βουλή, έχουν καταρτιστεί με τόση προχειρότητα, τσαπατσουλιά και άγνοια της νομολογίας, που θα μπορούσαν εύκολα να ακυρωθούν με κατάλληλες προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας, το Ελεγκτικό Συνέδριο ή άλλα ανώτατα Δικαστήρια.

Να μην υποτιμούμε την προσφυγή στους νόμους. Μπορεί η Δικαιοσύνη έτσι που λειτουργεί να είναι απελπιστικά αργοκούνητη, όταν όμως ο τροχός της αρχίζει να γυρίζει, τίποτα δεν τον σταματά. Υπάρχουν άλλωστε πολλά ιστορικά προηγούμενα. Ξέρετε πώς καταργήθηκαν, επί ΕΡΕ, τα στρατόπεδα εξορίστων στον Άι-Στράτη και αλλού; Με προσφυγή των εξορίστων στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Διαπιστώθηκε πως η παράταση του χρόνου εξορίας κάθε ατόμου, που κατά κανόνα γινόταν με απλές αποφάσεις των αρμοδίων τοπικών Επιτροπών Ασφαλείας, πριν ακόμα λήξει και πριν ο εξόριστος επιστρέψει στον τόπο του, ήταν πράξη παράνομη, γιατί σκοπός της εξορίας, που δεν ήταν ποινικό αλλά διοικητικό μέτρο, ήταν να απομακρυνθεί προσωρινά από τον τόπο του κάποιος που με τη δράση του ήταν επικίνδυνος. Πώς όμως θα ήταν επικίνδυνος, εφόσον δεν είχε καν επιστρέψει στον τόπο του; Έτσι μέσα σε ένα μήνα με απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, άδειασαν οι τόποι εξορίας.

Το τρίτο, και το δυσκολότερο, βήμα στην πορεία της αντίστασης, είναι να αλλάξουμε τρόπο ζωής. Ευτύχημα θα ήταν να μιμηθούμε τους Ισλανδούς, που αντικατέστησαν το αυτοκίνητο με το ποδήλατο και σταμάτησαν τις αγορές εισαγομένων πολυτελών αγαθών, αλλά το βλέπω λίγο χλωμό, έτσι κακομαθημένοι που γίναμε. Θα μπορούσαμε όμως να κάνουμε πολλά άλλα προς αυτή την κατεύθυνση:
Πρώτα-πρώτα να θυμηθούμε την κοινωνική αλληλεγγύη. Όχι την επίσημη, που δυστυχώς μεταφράζεται σε ψίχουλα προς τους έχοντες ανάγκη και σε γερές κονόμες στους αρμόδιους, αλλά στην πραγματική, αυθόρμητη και οργανωμένη αρωγή προς τους ανήμπορους. Να δημιουργηθούν σε κάθε γειτονιά, σε κάθε χωριό, σε κάθε υπηρεσία, σε κάθε χώρο δουλειάς, κοινότητες αντίστασης και επιβίωσης, στη βάση της αγάπης και της αλληλοβοήθειας.
Κατόπιν να ιεραρχήσουμε τις ανάγκες μας. Δεν προτείνω να μιμηθούμε τον Σωκράτη, που έμπαινε ταχτικά στα μαγαζιά της Αθήνας χωρίς ποτέ να αγοράζει τίποτα, καταγράφοντας απλώς τα τόσα πολλά πράγματα που δεν είχε την ανάγκη τους, αλλά να παρακολουθήσουμε για μια ή δυο φορές τις διαφημίσεις της τηλεόρασης, για να δούμε πως τα 90% των διαφημιζομένων αγαθών μάς είναι τελείως άχρηστα. Να καταργήσουμε τις πιστωτικές κάρτες και τα άσκοπα τραπεζικά δάνεια, αφού μάλιστα διαβάσουμε, με μεγεθυντικό φακό, τα «ψιλά γράμματα» που είναι τυπωμένα στο πίσω μέρος των σχετικών συμβολαίων.
Γενικά να τους «γράψουμε» κανονικά και αυτούς και τα παπαγαλάκια τους. Να κάνουμε παρέες για τις δύσκολες μέρες. Να συζητάμε πολύ και να βλέπουμε τηλεόραση λίγο. Να περπατάμε περισσότερο και να τρώμε λιγότερο, ξαναγυρνώντας μάλιστα στην πατροπαράδοτη φασολάδα, την ντοματοσαλάτα και το ψωμοτύρι. Εκτός των άλλων, κάνουν καλό στην υγεία μας.

Να μου το θυμάστε: και καλύτερα θα περάσουμε, και τα σχέδιά τους θα χαλάσουμε.

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

Αφιέρωμα σε όλους τους άγνωστους ΗΡΩΕΣ του Ελληνικού Λαού που έδωσαν την ψυχή και την ζωή τους για την Ελευθερία, προσφέροντας την πρώτη Νίκη κατά των δυνάμεων του Άξονα τον Οκτώβρη του 1940 και συμμετέχοντας ακολούθως μαζικά στην Εθνική Αντίσταση κατά των κατακτητών.

Δευτέρα 28. Κοιμήθηκα δύο το πρωί, διαβάζοντας Μακρυγιάννη. Στις τρείς και μισή μια φωνή μέσα από το τηλέφωνο με ξύπνησε: ¨Έχουμε πόλεμο." Τίποτε άλλο, ο κόσμος είχε αλλάξει. Η αυγή, που λίγο αργότερα την είδα να χαράζει πίσω από τον Υμηττό, ήταν άλλη αυγή: άγνωστη. Περιμένει ακόμη εκεί που την άφησα. Δεν ξέρω πόσο θα περιμένει, αλλά ξέρω πως θα φέρει το μεγάλο μεσημέρι.

Γιώργος Σεφέρης - Μέρες Γ'