ΣΕΦΕΡΗΣ - ΕΛΥΤΗΣ : ΔΥΟ ΝΟΜΠΕΛ, ΔΥΟ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΔΥΟ ΕΠΟΧΕΣ

Από την εκπομπή της ΕΡΤ: ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ


Από την εκπομπή ΡΙΜΕΙΚ

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΞΟΔΟΣ - ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ

Σήμερα  το απόγευμα γίνεται η διαδήλωση στην Αθήνα εναντίον της ψήφισης των απαράδεκτων μέτρων του "Νέου Μνημονίου". Ίδια μέρα επίσης σαν σήμερα στις 12.2.1945 έγινε και η συμφωνία της Βάρκιζας, μια συμφωνία που οδήγησε στο αιματοκύλισμα του Ελληνικού λαού.

Για να μην αποτελέσει ξανά η 12η Φεβρουαρίου την αποφράδα ημέρα της Ελλάδας για τον 21ο αιώνα, εάν αγαπάτε τα παιδιά σας περισσότερο από τους εαυτούς σας (η χρεωκοπία έχει ήδη συντελεσθεί- το θέμα είναι πότε θα ανακοινωθεί: τώρα που έχουμε ελπίδες για κάποια ανάκαμψη ή αργότερα όταν τα παιδιά μας θα ενηλικιωθούν και θα μας έχουν δέσει για τα καλά με το νέο μνημόνιο) σκεφτείτε εάν θα πρέπει να δώσετε το παρόν στα σημερινά συλλαλητήρια στις πλατείες Ομόνοιας & Συντάγματος στις 17:00. Θα τους αφήσουμε να μας αφανίσουν για μια ακόμη φορά;

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΞΟΔΟΣ

ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ

ΤΑ ΠΑΘΗ
ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΤΡΙΤΟ

Τις ημέρες εκείνες έκαναν σύναξη μυστική τα παιδιά
και λάβανε την απόφαση, επειδή τα κακά μαντάτα
πλήθαιναν στην πρωτεύουσα, να βγουν έξω σε δρόμους και σε πλατείες
με το μόνο πράγμα που τους είχε απομείνει: μια παλάμη τόπο κάτω από τ' ανοιχτό πουκάμισο,
με τις μαύρες τρίχες και το σταυρουδάκι του ήλιου. Όπου είχε κράτος κι εξουσία η Άνοιξη.

Και επειδή σίμωνε η μέρα που το Γένος είχε συνήθιο να γιορτάζει τον άλλο Σηκωμό,
τη μέρα πάλι εκείνη ορίσανε για την Έξοδο.

Και νωρίς εβγήκανε καταμπροστά στον ήλιο, με πάνου ως κάτου απλωμένη την αφοβιά σα σημαία,
οι νέοι με τα πρησμένα πόδια που τους έλεγαν αλήτες.

Και ακολουθούσανε άντρες πολλοί, και γυναίκες, και λαβωμένοι με τον
επίδεσμο και τα δεκανίκια. Όπου έβλεπες άξαφνα στην όψη τους τόσες χαρακιές,
πού 'λεγες είχανε περάσει μέρες πολλές μέσα σε λίγην ώρα.

Τέτοιας λογής αποκοτιές, ωστόσο, μαθαίνοντες οι Άλλοι, σφόδρα ταράχθηκαν.

Και φορές τρεις με το μάτι αναμετρώντας το
έχει τους, λάβανε την απόφαση να βγουν έξω σε δρόμους και σε πλατείες,
με το μόνο πράγμα που τους είχε απομείνει:
μία πήχη φωτιά κάτω απ' τα σίδερα, με τις μαύρες κάνες και τα δόντια του ήλιου.

Όπου μήτε κλώνος μήτε ανθός, δάκρυο ποτέ δεν έβγαλαν.

Και χτυπούσανε όπου να 'ναι, σφαλώντας τα βλέφαρα με απόγνωση.

Και η Άνοιξη ολοένα τους κυρίευε.

Σα να μην ήτανε άλλος δρόμος πάνω σ' ολάκερη τη γη, για να περάσει η Άνοιξη παρά μονάχα αυτός, και να τον είχαν πάρει αμίλητοι, κοιτάζοντας πολύ μακριά, πέρ' απ' την άκρη της απελπισιάς,
τη Γαλήνη που έμελλαν να γίνουν, οι νέοι με τα πρησμένα πόδια που τους έλεγαν αλήτες,

και οι άντρες, και οι γυναίκες, και οι λαβωμένοι με τον επίδεσμο και τα δεκανίκια.

Και περάσανε μέρες πολλές μέσα σε λίγην ώρα. Και θερίσανε πλήθος τα θηρία,
και άλλους εμάζωξαν. Και την άλλη μέρα εστήσανε στον τοίχο τριάντα.

ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΑΙΜΑΤΑ

ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ στο πέτρινο πεζούλι
αντικρύ του πελάγους η Μυρτώ να στέκει
σαν ωραίο οκτώ ή σαν κανάτι
με την ψάθα του ήλιου στο ένα χέρι


Στη Μυρτώ και το Δημήτρη που τους αρέσει:


Της αγάπης αίματα * με πορφύρωσαν
Και χαρές ανίδωτες * με σκιάσανε
Οξειδώθηκα μες στη * νοτιά
                               * των ανθρώπων
Μακρινή Μητέρα * Ρόδο μου Αμάραντο


Στ' ανοιχτά του πέλαγου * με καρτέρεσαν
Με μπομπάρδες τρικάταρτες * και μου ρίξανε
Αμαρτία μου να 'χα * κι εγώ
                             * μιαν αγάπη
Μακρινή Μητέρα * Ρόδο μου Αμάραντο

Τον Ιούλιο κάποτε * μισανοίξανε
Τα μεγάλα μάτια της * μες στα σπλάχνα μου
Την παρθένα ζωή μια * στιγμή
                                * να φωτίσουν
Μακρινή Μητέρα * Ρόδο μου Αμάραντο

Κι από τότε γύρισαν * καταπάνω μου
Των αιώνων όργητες * ξεφωνίζοντας
«Ο που σ' είδε, στο αίμα * να ζει
                                     * και στην πέτρα»
Μακρινή Μητέρα * Ρόδο μου Αμάραντο

Της πατρίδας μου πάλι * ομοιώθηκα
Μες στις πέτρες άνθισα * και μεγάλωσα
Των φονιάδων το αίμα * με φως
                                  * ξεπληρώνω
Μακρινή Μητέρα * Ρόδο μου Αμάραντο.

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

Η ανάρτηση μας αυτή (έστω και με καθυστέρηση λίγων ημερών αφού αυτό τον καιρό η σύνδεση μας με το Internet είναι προβληματική) είναι για να τιμήσουμε τον ηρωϊκό αγώνα και την νίκη των Ελλήνων στον ΕλληνοΙταλικό πόλεμο με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 70 χρόνων από αυτόν, αλλά και ουσιαστικά την έναρξη της ηρωϊκής αντίστασης του Ελληνικού λαού κατά των  κατακτητών.

ΑΣΜΑ ΗΡΩΪΚΟ ΚΑΙ ΠΕΝΘΙΜΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΑΜΕΝΟ ΑΝΘΥΠΟΛΟΧΑΓΟ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ

ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ